کم حرف

می گویند کم حرف شده ام کم طاقت کم پیدا من حرف هایم همه در گلویم دق کرد تاب و توانی دیگر نماند کمرم زیر بار دلتنگی و تقدیر شکست من گم شده ی کوچه پس کوچه ی رویای خود ام روز و شب در گذر خاطره ها من به دنبال کسی میگردم که تمام دلخوشی هایم را برد. آری کم حرف شدم حرف اگر من بزنم حرف ِمرا می فهمید؟ به خدا بین من و دنیای شما فاصله هاست کم حرف شدن عادت کم حوصله هاست من اگر ساکت و دور و گم و گورم دلم اما پره بغض و گله هاست گله از زندگی غم بارم گله از یارم گله از تقدیر ِ دل آزار م هست من همان کم حرف بمانم خوب است ......